Podaj dalej czyli jak założyć i prowadzić chór międzypokoleniowy? / HISTORIE PROJEKTÓW

Zakładacie chór międzypokoleniowy? Poznajcie nasz projekt modelowy z Sosnowca! Romanowi i Kasi udało się stworzyć wspaniale działającą międzypokoleniową grupę, dla której działania wokół muzyki Jana Kiepury to przestrzeń integracji i zabawy oraz pole do twórczego dialogu, eksperymentów i wymiany dotychczasowych doświadczeń. Animatorzy postanowili podzielić się swoim doświadczeniem z innymi grupami, które chciałyby stworzyć międzypokoleniowy chór.

Zapraszamy do lektury publikacji „Podaj dalej” stworzonej przez Kasię Głuc wraz z rozśpiewaną grupą z Sosnowca realizującą projekt „Muzykanci”!

8770


Autorzy publikacji „Podaj dalej”:

Podaj dalej to publikacja, w której krok po kroku opisujemy ścieżkę rozwoju naszego projektu („Muzykanci na tropach Jana Kiepury” – międzypokoleniowy zespół muzyczny), wykorzystane metody, doświadczenie i zdobyte umiejętności. Jest to istotne dla nas usystematyzowanie wiedzy, a także dopracowanie metod działania, którymi pragniemy podzielić się z innymi. Chętnie przeprowadzimy warsztatową wizytę studyjną – zainteresowane osoby zapraszamy na próbę zespołu, żeby przybliżyć nasz sposób działania.

Na spotkaniach podczas prób starsze osoby biorące udział w projekcie mogły podzielić się nie tylko wiedzą muzyczną, ale również życiowym doświadczeniem. Członkowie zespołu swoją aktywną postawą i zaangażowaniem zmobilizowali rówieśników do udziału w podobnych inicjatywach organizowanych na rzecz seniorów.
Biorący udział w próbach młodzi ludzie dzięki wspólnej pracy i wymianie doświadczeń poznali odmienny sposób pracy, styl bycia, język i perspektywę życiową starszego pokolenia sosnowiczan.

Mamy nadzieję, że publikacja Podaj dalej zainspiruje do działań międzypokoleniowych również inne osoby z całej Polski.

Ćwiczenia wprowadzające

Przykłady ćwiczeń dających ujście emocjom (stosowane na początku zajęć)

  1. Oklepywanie – wyciągamy ręce przed siebie i oklepujemy najpierw jedną rękę od zewnętrznej, następnie od wewnętrznej strony. Po chwili zmieniamy ręce. Schylamy się i oklepujemy również nogi, najpierw jedną, potem drugą. Pobudzamy w ten sposób krążenie i zmniejszamy napięcie w ciele.
  2. Otrzepywanie – otrzepujemy ciało ze zbędnych emocji – poruszając luźno najpierw dłońmi, potem całymi rękoma, tułowiem, szyją i głową oraz nogami. W ten sposób „zrzucamy z siebie” emocje, które nagromadziły się w nas w ciągu ostatnich dni i pozbywamy się napięcia.
  3. Rozciąganie – rozciąganie całego ciała. Pochylamy się w przód i na boki z wyciągniętymi rękoma. Ruszamy biodrami oraz wyciągamy się jak najwyżej w górę, stając na palcach.

Przykłady ćwiczeń na przedstawienie się

  1. Przedstaw się za pomocą dźwięku

Uczestnicy przedstawiają się za pomocą wybranego dźwięku –  wykorzystując instrument lub własny głos.

  1. Przedstaw się wraz z przymiotnikiem na pierwszą literę swojego imienia

Uczestnicy przedstawiają się, dopowiadając równocześnie przymiotnik, który ich określa, zaczynający się na tę samą literę co ich imię, np. Kasia – kreatywna, Ola – optymistyczna, Ania – ambitna. Grupa stara się zapamiętać, co kto powiedział, powtarzając potem imię wskazanej osoby i przymiotnik ją określający.

Przykłady ćwiczeń integracyjnych/międzypokoleniowych

  1. Rozmowy w parach międzypokoleniowych:
  2. a) jak wyglądał mój pierwszy kontakt z muzyką
  3. b) jakie dźwięki działają na mnie kojąco i wspomagająco, a jakie mnie irytują

Dzięki ćwiczeniu pary międzypokoleniowe mają okazję nawiązać kontakt, porozmawiać, wymienić się poglądami, a przede wszystkim wysłuchać się nawzajem. By wzmocnić nieco wydźwięk ćwiczenia (rozmowy trwają ok. 5–10 min), po ich zakończeniu możemy poprosić poszczególne pary o komentarz. Najlepiej, jeśli uczestnicy są w stanie zaprezentować swojego rozmówcę, mówiąc to, czego się o nim od niego dowiedzieli.

Przykłady ćwiczeń budujących grupę

  1. „Imię wzmacniane przez grupę” – każda osoba wyśpiewuje swoje imię w sposób, który pokazuje jej samopoczucie. Grupa ma za zadanie powtórzyć to imię w taki sam sposób, wzmacniając tym samym uczestnika.
  2. Wspólny rytm i gesty przekazywane sobie nawzajem – każda z osób wybiera sobie gest/rytm, jaki chce zaprezentować (grupa stoi w kole). Pierwsza osoba zaczyna pokazywać, podczas gdy reszta grupy powtarza ten sam rytm/gest. Następnie osoba pokazująca wskazuje kolejną, która pokazuje grupie nowy gest/rytm. Zabawa trwa, dopóki wszyscy nie zostaną wskazani i nie zaprezentują swego rytmu/gestu. Ćwiczenie to wzmacnia grupę, pozwala również uczestnikom poczuć się częścią większej całości.
  3. Wspólny rytm lub gest, z tą różnicą, że grupa wybiera teraz jedną osobę, która zostaje „dyrygentem” i pokazuje w kole swój ruch (grupa go powtarza). Po chwili na środek dociera osoba, która wcześniej była za drzwiami i nie wie, kto „dyryguje” grupą (tzn. pokazuje rytm lub gest, które co jakiś czas ulegają zmianie). Zadaniem osoby stojącej na środku jest poprawne wskazanie „dyrygenta”. Gdy to się stanie, zamieniają się miejscami, nowa osoba zostaje „dyrygentem”, a osoba ze środka ma za zadanie ją zidentyfikować.

Rozśpiewki

  1. Swobodne ziewanie

Swobodnie ziewamy na samogłosce „a”. Zaczynamy od najwyższych dźwięków, które są nam dostępne, i schodzimy w dół. I tak kilka razy w jednej serii ćwiczeniowej.

  1. Taniec z głoską „r”

Wymawiamy długo „rrrrrrr”, bawiąc się wysokością dźwięków. Zaczynamy od dźwięków najwyższych, schodzimy do najniższych i wracamy w górę. Można tworzyć własne kombinacje dźwięków. Podczas wymawiania „rrrrrrr” kręcimy biodrami.

  1. Swobodne mruczenie

Mruczymy (mając w myślach „mu” lub „ma”) na najbardziej dogodnej wysokości dźwięku. Następnie bawimy się wysokością dźwięku – mruczymy wyżej i niżej. Możemy dodatkowo skręcać powoli głowę w prawo i lewo.

  1. „Mam”, „bing bong”, „ding dong”

Wymawiamy: „mam”, „bing bong”, „ding dong”, zaczynając od najbardziej dogodnej wysokości, następnie schodzimy do najniższych możliwych dźwięków, po czym do góry do najwyższych i wracamy do wysokości, od której zaczynaliśmy.

  1. Oklepywanie ciała

Oklepujemy ręce i nogi, zgodnie z kierunkiem krążenia krwi, żeby pobudzić organizm do działania.

  1. Powtarzanie spółgłoski „s”

Rytmicznie powtarzamy spółgłoskę „s” – krótko, zmieniając przy tym wartości rytmiczne, rozgrzewamy w ten sposób mięśnie tłoczni brzusznej.

  1. Rytmiczne powtarzanie głosek

Rytmicznie powtarzamy głoski: „r”, „f”, „s”, „sz”, najpierw ćwierćnutami, ósemkami i szesnastkami – w ten sposób rozgrzewamy jamę ustną i mięśnie tłoczni brzusznej.

  1. „Siała baba mak”

Powtarzamy coraz szybciej rymowanki: „Siała baba mak, nie wiedziała jak, dziadek wiedział, nie powiedział, a to było tak” i uderzamy przy tym piętami w podłogę w rytm ćwierćnut.

  1. Ćwiczenia oddechowe

Robimy spokojny wdech, unosimy ręce i wydychamy powietrze, opuszczając ręce. Spokojny wdech i unosimy ręce, wydech z poczuciem ulgi.

  1. „Siedzi kaczka na Dunaju na dwudziestym pierwszym jaju”

Na jednym wdechu wypowiadamy tekst: „Siedzi kaczka na Dunaju na dwudziestym pierwszym jaju” i odliczamy na nim do 21 jaj: pierwsze jajo, drugie jajo itd.)

  1. Rozgrzewanie mięśni twarzy

Rozpoczynamy, układając usta w dzióbek i kręcąc nimi dookoła. Możemy odwracać się w międzyczasie do sąsiadów i posyłać im w ten sposób „dziwnego buziaka”. Rozgrzewamy mięśnie twarzy poprzez mlaskanie, parskanie, cmokanie.

  1. Wznoszenie

Mruczymy murmurando „rrrrrrr” i „mmmmmm”, szybko wznosząc się od najniższych dźwięków swojej skali do najwyższych.

  1. Rozgrzewanie jamy ustnej

Przejeżdżamy językiem po górnych i dolnych zębach. Wypychamy językiem policzki. Odrywamy język od górnych jedynek, jakby przyklejona była tam skórka od jabłka, i kładziemy język na podniebieniu, jakbyśmy rozgniatali leżącą tam malinę.

  1. Usprawnienie dykcji

Powtarzamy w szybkim tempie różnych łamaczy językowych, np. „Wróbelek Walerek miał mały werbelek. Werbelek wróbelka miał mały felerek. Felerek werbelka naprawił wróbelek. Wróbelek Walerek na werbelku swym gra”.
Czytamy teksty piosenek z korkiem od wina między górnymi i dolnymi jedynkami.

  1. Masaż twarzy i głowy

Masaż okolic czoła, zatok, skroni, karku i potylicy, podczas którego na murmurando łagodnie śpiewamy wybrany i wygodny dla skali dźwięk, żeby rozgrzać rezonatory.

ZOBACZ CAŁĄ PUBLIKACJĘ w wersji online>>

Poznaj projekt „Muzykanci na tropach Jana Kiepury”>>

Zobacz stronę projektu >>

podaj dalej


Projekt „Muzykanci” realizowany jest w ramach ścieżki „Upowszechnianie. Projekty Modelowe”. Ścieżka ta jest dedykowana absolwentom konkursu „Seniorzy w akcji”, których dotychczasowe działania przyniosły ważne społecznie rezultaty. Jej celem jest poszerzanie oddziaływania projektów na społeczności lokalne, a także opracowanie narzędzi do dzielenia się z innymi wiedzą, doświadczeniem i wypracowanymi metodami.
Wyboru projektów dokonuje Towarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę” i Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności w oparciu o analizę dotychczasowych działań. Od 2016 r. do tej ścieżki zapraszani są autorzy 2–3 projektów.

Data wpisu
Data wpisu
17.06.2017

Zobacz także:

Zakładacie chór międzypokoleniowy? Poznajcie nasz projekt modelowy z Sosnowca! Romanowi i Kasi udało się stworzyć wspaniale działającą międzypokoleniową grupę, dla której działania wokół muzyki Jana Kiepury to przestrzeń integracji i zabawy oraz pole do twórczego dialogu, eksperymentów i wymiany dotychczasowych doświadczeń. Animatorzy postanowili podzielić się swoim doświadczeniem z innymi grupami, które chciałyby stworzyć międzypokoleniowy chór.

Zapraszamy do lektury publikacji „Podaj dalej” stworzonej przez Kasię Głuc wraz z rozśpiewaną grupą z Sosnowca realizującą projekt „Muzykanci”!

8770


Autorzy publikacji „Podaj dalej”:

Podaj dalej to publikacja, w której krok po kroku opisujemy ścieżkę rozwoju naszego projektu („Muzykanci na tropach Jana Kiepury” – międzypokoleniowy zespół muzyczny), wykorzystane metody, doświadczenie i zdobyte umiejętności. Jest to istotne dla nas usystematyzowanie wiedzy, a także dopracowanie metod działania, którymi pragniemy podzielić się z innymi. Chętnie przeprowadzimy warsztatową wizytę studyjną – zainteresowane osoby zapraszamy na próbę zespołu, żeby przybliżyć nasz sposób działania.

Na spotkaniach podczas prób starsze osoby biorące udział w projekcie mogły podzielić się nie tylko wiedzą muzyczną, ale również życiowym doświadczeniem. Członkowie zespołu swoją aktywną postawą i zaangażowaniem zmobilizowali rówieśników do udziału w podobnych inicjatywach organizowanych na rzecz seniorów.
Biorący udział w próbach młodzi ludzie dzięki wspólnej pracy i wymianie doświadczeń poznali odmienny sposób pracy, styl bycia, język i perspektywę życiową starszego pokolenia sosnowiczan.

Mamy nadzieję, że publikacja Podaj dalej zainspiruje do działań międzypokoleniowych również inne osoby z całej Polski.

Ćwiczenia wprowadzające

Przykłady ćwiczeń dających ujście emocjom (stosowane na początku zajęć)

  1. Oklepywanie – wyciągamy ręce przed siebie i oklepujemy najpierw jedną rękę od zewnętrznej, następnie od wewnętrznej strony. Po chwili zmieniamy ręce. Schylamy się i oklepujemy również nogi, najpierw jedną, potem drugą. Pobudzamy w ten sposób krążenie i zmniejszamy napięcie w ciele.
  2. Otrzepywanie – otrzepujemy ciało ze zbędnych emocji – poruszając luźno najpierw dłońmi, potem całymi rękoma, tułowiem, szyją i głową oraz nogami. W ten sposób „zrzucamy z siebie” emocje, które nagromadziły się w nas w ciągu ostatnich dni i pozbywamy się napięcia.
  3. Rozciąganie – rozciąganie całego ciała. Pochylamy się w przód i na boki z wyciągniętymi rękoma. Ruszamy biodrami oraz wyciągamy się jak najwyżej w górę, stając na palcach.

Przykłady ćwiczeń na przedstawienie się

  1. Przedstaw się za pomocą dźwięku

Uczestnicy przedstawiają się za pomocą wybranego dźwięku –  wykorzystując instrument lub własny głos.

  1. Przedstaw się wraz z przymiotnikiem na pierwszą literę swojego imienia

Uczestnicy przedstawiają się, dopowiadając równocześnie przymiotnik, który ich określa, zaczynający się na tę samą literę co ich imię, np. Kasia – kreatywna, Ola – optymistyczna, Ania – ambitna. Grupa stara się zapamiętać, co kto powiedział, powtarzając potem imię wskazanej osoby i przymiotnik ją określający.

Przykłady ćwiczeń integracyjnych/międzypokoleniowych

  1. Rozmowy w parach międzypokoleniowych:
  2. a) jak wyglądał mój pierwszy kontakt z muzyką
  3. b) jakie dźwięki działają na mnie kojąco i wspomagająco, a jakie mnie irytują

Dzięki ćwiczeniu pary międzypokoleniowe mają okazję nawiązać kontakt, porozmawiać, wymienić się poglądami, a przede wszystkim wysłuchać się nawzajem. By wzmocnić nieco wydźwięk ćwiczenia (rozmowy trwają ok. 5–10 min), po ich zakończeniu możemy poprosić poszczególne pary o komentarz. Najlepiej, jeśli uczestnicy są w stanie zaprezentować swojego rozmówcę, mówiąc to, czego się o nim od niego dowiedzieli.

Przykłady ćwiczeń budujących grupę

  1. „Imię wzmacniane przez grupę” – każda osoba wyśpiewuje swoje imię w sposób, który pokazuje jej samopoczucie. Grupa ma za zadanie powtórzyć to imię w taki sam sposób, wzmacniając tym samym uczestnika.
  2. Wspólny rytm i gesty przekazywane sobie nawzajem – każda z osób wybiera sobie gest/rytm, jaki chce zaprezentować (grupa stoi w kole). Pierwsza osoba zaczyna pokazywać, podczas gdy reszta grupy powtarza ten sam rytm/gest. Następnie osoba pokazująca wskazuje kolejną, która pokazuje grupie nowy gest/rytm. Zabawa trwa, dopóki wszyscy nie zostaną wskazani i nie zaprezentują swego rytmu/gestu. Ćwiczenie to wzmacnia grupę, pozwala również uczestnikom poczuć się częścią większej całości.
  3. Wspólny rytm lub gest, z tą różnicą, że grupa wybiera teraz jedną osobę, która zostaje „dyrygentem” i pokazuje w kole swój ruch (grupa go powtarza). Po chwili na środek dociera osoba, która wcześniej była za drzwiami i nie wie, kto „dyryguje” grupą (tzn. pokazuje rytm lub gest, które co jakiś czas ulegają zmianie). Zadaniem osoby stojącej na środku jest poprawne wskazanie „dyrygenta”. Gdy to się stanie, zamieniają się miejscami, nowa osoba zostaje „dyrygentem”, a osoba ze środka ma za zadanie ją zidentyfikować.

Rozśpiewki

  1. Swobodne ziewanie

Swobodnie ziewamy na samogłosce „a”. Zaczynamy od najwyższych dźwięków, które są nam dostępne, i schodzimy w dół. I tak kilka razy w jednej serii ćwiczeniowej.

  1. Taniec z głoską „r”

Wymawiamy długo „rrrrrrr”, bawiąc się wysokością dźwięków. Zaczynamy od dźwięków najwyższych, schodzimy do najniższych i wracamy w górę. Można tworzyć własne kombinacje dźwięków. Podczas wymawiania „rrrrrrr” kręcimy biodrami.

  1. Swobodne mruczenie

Mruczymy (mając w myślach „mu” lub „ma”) na najbardziej dogodnej wysokości dźwięku. Następnie bawimy się wysokością dźwięku – mruczymy wyżej i niżej. Możemy dodatkowo skręcać powoli głowę w prawo i lewo.

  1. „Mam”, „bing bong”, „ding dong”

Wymawiamy: „mam”, „bing bong”, „ding dong”, zaczynając od najbardziej dogodnej wysokości, następnie schodzimy do najniższych możliwych dźwięków, po czym do góry do najwyższych i wracamy do wysokości, od której zaczynaliśmy.

  1. Oklepywanie ciała

Oklepujemy ręce i nogi, zgodnie z kierunkiem krążenia krwi, żeby pobudzić organizm do działania.

  1. Powtarzanie spółgłoski „s”

Rytmicznie powtarzamy spółgłoskę „s” – krótko, zmieniając przy tym wartości rytmiczne, rozgrzewamy w ten sposób mięśnie tłoczni brzusznej.

  1. Rytmiczne powtarzanie głosek

Rytmicznie powtarzamy głoski: „r”, „f”, „s”, „sz”, najpierw ćwierćnutami, ósemkami i szesnastkami – w ten sposób rozgrzewamy jamę ustną i mięśnie tłoczni brzusznej.

  1. „Siała baba mak”

Powtarzamy coraz szybciej rymowanki: „Siała baba mak, nie wiedziała jak, dziadek wiedział, nie powiedział, a to było tak” i uderzamy przy tym piętami w podłogę w rytm ćwierćnut.

  1. Ćwiczenia oddechowe

Robimy spokojny wdech, unosimy ręce i wydychamy powietrze, opuszczając ręce. Spokojny wdech i unosimy ręce, wydech z poczuciem ulgi.

  1. „Siedzi kaczka na Dunaju na dwudziestym pierwszym jaju”

Na jednym wdechu wypowiadamy tekst: „Siedzi kaczka na Dunaju na dwudziestym pierwszym jaju” i odliczamy na nim do 21 jaj: pierwsze jajo, drugie jajo itd.)

  1. Rozgrzewanie mięśni twarzy

Rozpoczynamy, układając usta w dzióbek i kręcąc nimi dookoła. Możemy odwracać się w międzyczasie do sąsiadów i posyłać im w ten sposób „dziwnego buziaka”. Rozgrzewamy mięśnie twarzy poprzez mlaskanie, parskanie, cmokanie.

  1. Wznoszenie

Mruczymy murmurando „rrrrrrr” i „mmmmmm”, szybko wznosząc się od najniższych dźwięków swojej skali do najwyższych.

  1. Rozgrzewanie jamy ustnej

Przejeżdżamy językiem po górnych i dolnych zębach. Wypychamy językiem policzki. Odrywamy język od górnych jedynek, jakby przyklejona była tam skórka od jabłka, i kładziemy język na podniebieniu, jakbyśmy rozgniatali leżącą tam malinę.

  1. Usprawnienie dykcji

Powtarzamy w szybkim tempie różnych łamaczy językowych, np. „Wróbelek Walerek miał mały werbelek. Werbelek wróbelka miał mały felerek. Felerek werbelka naprawił wróbelek. Wróbelek Walerek na werbelku swym gra”.
Czytamy teksty piosenek z korkiem od wina między górnymi i dolnymi jedynkami.

  1. Masaż twarzy i głowy

Masaż okolic czoła, zatok, skroni, karku i potylicy, podczas którego na murmurando łagodnie śpiewamy wybrany i wygodny dla skali dźwięk, żeby rozgrzać rezonatory.

ZOBACZ CAŁĄ PUBLIKACJĘ w wersji online>>

Poznaj projekt „Muzykanci na tropach Jana Kiepury”>>

Zobacz stronę projektu >>

podaj dalej


Projekt „Muzykanci” realizowany jest w ramach ścieżki „Upowszechnianie. Projekty Modelowe”. Ścieżka ta jest dedykowana absolwentom konkursu „Seniorzy w akcji”, których dotychczasowe działania przyniosły ważne społecznie rezultaty. Jej celem jest poszerzanie oddziaływania projektów na społeczności lokalne, a także opracowanie narzędzi do dzielenia się z innymi wiedzą, doświadczeniem i wypracowanymi metodami.
Wyboru projektów dokonuje Towarzystwo Inicjatyw Twórczych „ę” i Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności w oparciu o analizę dotychczasowych działań. Od 2016 r. do tej ścieżki zapraszani są autorzy 2–3 projektów.

Data wpisu
">

Newsletter